Masallar, çocukluğumuzda hayalî yolculuklara imkân veren lunapark biletimizdi. Bir lunaparka girercesine ilgiyle, şaşkınlıkla açılıyordu gözlerimiz tam da uyuyup kapanmaya yakın. Eteğinin, pantolonunun ucundan çekiştirip büyüklerimize heyecanla gösterdiğimiz buluttan şekillerin bizi terk etmediği yılların hazinesiydi masallar. Yaş aldıkça zamanın daha hızlı geçtiğine inanmaya başlayacağımızı o zamandan kestirmek mümkün değildi. Güneşin birkaç gün yüzünü gösterip tekrar yağmurların, karlı günlerin ardına saklandığı zamanlar yazı özlemle beklemek, her mevsim yeniden girdiğimiz bir döngü. Ve ardından yıllarımızı rutinleştiren bu döngünün diğer dilimleri gelir. Sarının - turuncunun boyadığı rüzgârlar yeniden bağlar mevsimleri. Sayaç, bakmışız ki elimizde avucumuzda hiçbir şey kalmadan almış, ilerlemiş. Asıl masal buymuş, biz masal içinde masal dinlemişiz.
Çivi çiviyi söker hesabı La Fontaine, içinde yaşamaya hapsolduğumuz döngünün farkına varmamız için masallar yazmış olamaz mı? Mevsimler gibi tekrarlarla varlığını sürdüren olgular, ruhumuza masallarını okuyorlar. Kendi kilometre taşlarımızı bile unutabiliyorken şahit olmadığımız savaşların, anlaşmaların ayrıntılarını bilmemizin beklendiği tarih derslerinin tahta sıra ve masalarda mümkün olabildiğince işlendiği okul dönemleri sürüyor. Fizik formülleri, kişiliğini tanımlama kavgasına düşen ergenin sorunlarına çare olmuyor. Zaten tanımadığı bedenini kullanabileceği bir doğayı barındırmıyorken şehir, eğitilse de beton zeminlere çarpan topun gürültüsünde kalıyor gençlik coşkusu. Okullar kapanıyor. Televizyon kanalları sezonlarını bitiriyor. Piyasanın allayıp pulladığı ne varsa, her şeyden bir anda vazgeçiliyor. Yaza bomba gibi girmemizi sağlayan şarkılar patlıyor, sonra birdenbire unutuluyor. Denizle, tatille maceraya açılan hayat, kabuğuna çekiliyor aslında. Sonra yeniden başa dönüyor her şey. Yine, yeniden, bir daha...
Masalsı şehir Mardin’e yol alırken bu düşündüklerimi zihnimden uçmadan yazabilmek için not defterimi buluyorum el yordamıyla. Bir aynaya başka bir ayna tuttuğumuzda oluşan sonsuz görüntüyü düşünün. İçimden geçenleri not defterinin boş sayfasına tuttuğumda önünü alamadığım zincirleme isim tamlamalarının sonsuza kaçma arzusuna hayretle bakakalıyorum. Cümleler nihayet bulamıyor.
“- Yaşlanmışsın!
- Ben mi yaşlanmışım? Hadi oradan canım! Yaşlanan sensin, ben sadece yaş aldım. Farkımız bu.
diyaloğuna daha sık rastlar olduk. Böylesi bir farkı ortaya koymak isteyen kişinin dikkat çektiği gerçek şu olmalı: Kimileri için yıllar, daha fazla tecrübe demektir. Bu, yaşlanmanın getirdiği psikolojik bir sendroma karşı geliştirilmiş bir teselli değildir. Çünkü akranlarına göre daha gençtir bunu savunan kişi. Herkes yaşamın rutini içinde görevini yerine getiren bir mekanizma gibi gidip gelirken kimileri öğrenecek daha çok şeyin olduğuna, varılacak daha çok limanın kendisini beklediğine inanır ve yeniyi tecrübe etmek için çaba gösterirler. Bu akıntının tersine yüzüş, gençlik iksiri aramaya benzemez. Çaba, yaşama sevincini sürdürecek izler bulmaktır zorlukların arasına gizlenmiş. İzler bırakmaktır zamana, insanoğluna, evrene...”
Zamanında gözlemevi olarak da kullanılan Zinciriye Medresesi’ne çıkan yola ulaşmak için merdivenleri çıkıyoruz. Buradan Mezopotamya’nın deniz gibi görünen düzlüğünün ufuğa karıştığı eşsiz manzarayı görmek mümkün. 1385’te Melik Necmeddin İsa tarafından yaptırılan medrese, Timur’a karşı savaşan sultanın hapsedildiği yer olmuş. Sultan İsa Medresesi olarak da bilinen Zinciriye Medresesi’nde Melik İsa’nın türbesi de bulunuyor.
Mardin Ulu Camiî’nin büyüleyici güzellikteki minaresine fon olan Mezopotamya ovası efsaneyi anlatıyor burada:
Kavurucu sıcaklar ve taş evleriyle yaşam süren şehir halkını zehirli akrep ve yılanların saldırılarından koruyan bir tılsım varmış. Bu tılsım, Zinciriye Medresesi ile Ulu Cami’yi birbirine bağlayan bir zincire asılıymış.
Avlunun geniş pencerelerinden sarı, kahverengi ve yeşil halılarla örtülmüş gibi görünen ovanın renkleri masalsı bir resim oluşturuyor. Üç ayağı hemen buraya kuruyor ve yüksek dinamik aralıklı bir kare elde etmek için gereken ayarları yapıp deklanşöre basıyorum.


0 yorum:
Yorum Gönder